Dosya: "Tarih, Vicdan, Coğrafya" #vicdan

Nasıl sessiz ve nasıl büyülü bir yalnızlıktır o. Kimseler olsun istemezsiniz. Sadece deniz, yağmura gülümseyen bulutlar, ağaçlar, mis gibi toprak ve çeşitli otların kokusuna karışan bir sessizlik ve huzur.

Resmi tarih vakanüvislerin işidir. Anlattıkları, pembe yalanlarla yüklüdür. Benim için bir anlamı yoktur, resmilerin ve anlatıcılarının. Onların anlattıklarının “tarihi araştırmalarla” kanıtlanmış olmasının da kıymet-i harbiyesi yoktur. Zaman karanlık geçmişin hangi çöplüklerde miadını doldurduğunun sayısız örnekleriyle yüklüdür.

Toprak, zaman, buluş. Coğrafya, tarih, vicdan. Bu üç kelimenin ihtişamlı dansı, insanlığın en büyük muammasını oluşturur. Bu muammayı çözmek, varoluşun sırrına ermektir.

​Çirkin bir kadınım ben. Yaşlı, her yeri buruşmuş bir kadın. Dayanılması güç. Pasaklı, dağınık. Kimsenin hoşlanmadığı tipten bir kadınım ben. Benim ruhum hastalıklı,zihnim bulanık ve tam olarak tedavimin ne olduğunu bilmiyorum. Anasının rahmine sıkışmış ve orada kalmaktan zevk alan bir kadınım aslında.

Yıllar sonra aynı kıyıdayım. Şehrin gürültüsünden uzak, yalnızlığımın ve sonsuz sessizliğin hüküm sürdüğü bir pazar sabahı; yıllar önce son kez bulunduğum Sultanahmet sahiline kendi vicdanımla yüzleşmeye geldim.

Kralların anlık kızgınlıklarıyla bir ülke halkının diğerine savaş açması; asker ve sivil kitlesel ölümleri insanlığın karnesine kırık bir not olarak yazdırmıştır.