Dosya: "Tarih, Vicdan, Coğrafya" #öykü

Nasıl sessiz ve nasıl büyülü bir yalnızlıktır o. Kimseler olsun istemezsiniz. Sadece deniz, yağmura gülümseyen bulutlar, ağaçlar, mis gibi toprak ve çeşitli otların kokusuna karışan bir sessizlik ve huzur.

Ve konuştu. Sesi ne çok yüksekti ne de kısık ama meydanın en arkasına kadar ulaştı. Söyledikleri öyle sözlerdi ki meydanın alışık olmadığı türdendi. Ne övgü vardı içinde ne korku.

​Çirkin bir kadınım ben. Yaşlı, her yeri buruşmuş bir kadın. Dayanılması güç. Pasaklı, dağınık. Kimsenin hoşlanmadığı tipten bir kadınım ben. Benim ruhum hastalıklı,zihnim bulanık ve tam olarak tedavimin ne olduğunu bilmiyorum. Anasının rahmine sıkışmış ve orada kalmaktan zevk alan bir kadınım aslında.

Yıllar sonra aynı kıyıdayım. Şehrin gürültüsünden uzak, yalnızlığımın ve sonsuz sessizliğin hüküm sürdüğü bir pazar sabahı; yıllar önce son kez bulunduğum Sultanahmet sahiline kendi vicdanımla yüzleşmeye geldim.

Gerçekliğin yerine, çeşitli illüzyonlarla toplumdan koparılan öykü ve romanın içinin boşaltıldığı biçime, dil oyunlarına dayalı anlatıma prim verildiği günümüzde “İç Çekişlerimiz” gündelik hayatın sıkıcı ayrıntılarında boğulduğumuz şu günlerde sıradan insan çığlığını okuyucuyla buluşturuyor.